Bulan Ramadhan - Peluang Mendirikan Solat Sehari Semalam Selama 40 Hari Berturut-Turut

Bulan ini bulan Ramadhan. Bulan yang penuh barakah.

Pada bulan ini, pada masa inilah untuk kita bermujahadah untuk melipat-gandakan amalan-amalan sunat kita. Sekurang-kurangnya untuk menampung amalan-amalan sunat yang kita kurang lakukan pada bulan-bulan sebelum ini.

Jika kita ingin mendidik diri kita agar tidak menunaikan solat fardhu, kita perlulah menunaikan solat fardhu sehari semalam selama 40 hari berturut-turut. Dan peluang yang terbaik untuk melatih diri kita ini ialah ketika kedatangan bulan Ramadhan khususnya solat subuh kerana solat ini boleh ditunaikan terus selepas kita bersahur. 

Cubalah untuk mendisiplinkan diri kita untuk menunaikan solat jika diri kita ini masih liat untuk menunaikan solat fardhu.

Selamat beramal!

Menulis Itu Ibarat Membuat Roti Canai – Apinya Jangan Terlalu Besar dan Jangan Terlalu Kecil

Proses menulis buku-buku atau bahan-bahan akademik memerlukan masa yang panjang dan ketekunan yang tinggi bagi menghasilkan buku yang berkualiti.

Menulis buku-buku akademik bukanlah seperti menulis buku fiksyen yang boleh dalam tempoh satu hingga enam bulan. Tiada rujukan apa-apa bahan melainkan khayalan bermain-main di minda. Dan hasilnya dijual dengan meletup-letup kebommm...

Berlainan dengan buku akademik, sudahlah ambil masa untuk menulisnya dan susah pula untuk membacanya kerana rata-rata rakyat Malaysia suka membaca bahan-bahan ringan. Teringat pensyarah saya ketika saya berada Universiti Malaya (UM) yang menceritakan jangan ceburi bidang akademik jika ingin menjadi kaya.

Tetapi, jangan kita lupa pesanan Nabi Muhammad s.a.w. iaitu dua perkara yang tidak akan apabila dituntut iaitu dunia dan ilmu.

Andrew Mango: Penulis Buku 'Ataturk: The Biography of the Founder of Modern Turkey'.

Menulis buku sejarah umpamanya memang mengambil masa yang panjang. Andrew Mango umpamanya mengambil masa selama 5 tahun untuk menyiapkan buku ‘Ataturk: The Biography of the Founder of Modern Turkey’. Jika buku novel-novel atau fantasi biasa, sudah tentu boleh ditulis sebanyak 10 buah buku dalam tempoh yang sama.

Menulis buku-buku akademik ini sebenarnya ialah ibarat membuat roti canai. Apabila kita membuat roti canai, kita tidak boleh membuatnya dengan menggunakan api yang besar supaya ianya cepat masak. Apinya pula hendaklah sederhana sahaja dan tidak pula terlalu kecil supaya isinya masak dengan baik dan luarannya tidak pula hangus terbakar.

Begitu juga apabila kita menulis buku. Ia adalah sebuah proses yang perlahan-lahan tetapi perlu teliti dan penuh ketekunan. Proses menulis ini sebenarnya adalah proses yang memerlukan kesabaran, ketelitian, dan ketekunan. Ia adalah suatu proses yang tidak terlalu laju tidak terlalu perlahan.

Sedikit demi sedikit, patah demi patah perkataan, helaian demi helaian, bab demi bab, akhirnya sebuah manuksrip sesebuah buku itu dapat disiapkan dan diterbitkan untuk bacaan umum.

Wallhua’lam.

Wan Kamarul Ariffin bin Wan Ahmad (11/4/2021)

Ilmu Sejarah Ilmu Tidak Berkembang?

Tun Dr. Mahathir (Tun M) pernah mengatakan bahawa, “Bidang Geografi dan Sejarah tidak berubah. Apa yang dicatatkan, yang kita belajar tidak berubah dari masa ke semasa kerana ianya tidak dinamik, tidak bergerak dengan kajian dan ilmu-ilmu baru.”

Sudah tentu kenyataan Tun Dr. Mahathir ini mungkin akan menimbulkan kemarahan orang-orang yang berlatarbelakangkan ilmu geografi dan sejarah kerana ilmu-ilmu ini menurut beliau secara tersiratnya menyatakan bahawa mereka tidak boleh bergerak atau maju ke hadapan.

Akan tetapi, apabila difikirkan semula ayat-ayar Tun M ini ada kebenarannya juga. Apabila saya menyambung pengajian di peringkat Ijazah Sarjana (Sejarah Malaysia) untuk membuat tesis, kita sebenarnya terpaksa bergantung kepada sumber-sumber primer khususnya yang terdapat di Arkib Negara sebagai contohnya.

Dan apabila sumber-sumber ini sudah digunakan dan telah terdapat para pengkaji telah menggunakannya, maka sumber ini tidak boleh lagi digunakan sebagai penemuan terbaru. Dengan kata lain, sumber ini sudah basi dan tidak boleh diguna pakai lagi.

Apabila kita ingin membuat penyelidikan dalam bidang sejarah, maka perkara utama sekali yang perlu dipertimbangkan ialah sumber-sumber primer bidang kajian kita dan barulah objektif kajian boleh ditentukan dalam penyelidikan atau research kita. Dengan kata lain, penyelidikan sejarah sebenarnya adalah amat bergantung kepada sumber primer ataupun yang lepas.

Berlainan sekali dengan bidang sains di mana kita perlu menentukan terlebih dahulu objektif kita. Kemudian, kita boleh tentukan hasil kajian kita selepas membuat eksperimen untuk menguji hipotesis kita. Contohnya, adakah A campur B akan menghasilkan keputusan C ataupun D selepas kita membuat ekperimen ataupun pengujian. Inilah yang dikatakan sebagai penemuan terbaru dalam bidang sains.

Pendek kata, ilmu sejarah ini boleh dikatakan tidak dinamik dan ianya boleh disifatkan dengan penemuan terbaru sekiranya terdapat sumber-sumber sejarah yang belum lagi dibongkar. Namun begitu, ini tidak bermakna kita perlu meninggalkan disiplin ilmu sejarah. Ini kerana ilmu sejarah dijadikan sebagai panduan untuk bergerak ke hadapan.

Wallhua’lam.

Wan Kamarul Ariffin bin Wan Ahmad (4/4/2021)

Tip: Bagi Mainan Lego kepada Anak yang Suka Mengamuk!

 

Hahaha...Ini adalah satu tip kepada anda yang mempunyai anak yang suka mengamuk. Tip ini sebenarnya dikongsi oleh rakan isteri sendiri. Anaknya sendiri suka mengamuk dan penawarnya adalah dengan memberi anak ini bermain dengan Lego. Apabila dicuba kepada anak saya sendiri ternyata tip ini memang menjadi! Saya dapati anak ini begitu ralit sekali apabila main Lego sorang-sorang dan saya dapati sekarang anak saya sudah jarang mengamuk. Jika anda belum mencuba lagi tip ini, cubalah sekarang!

Ulasan Buku: Saya ada 25 Jam Sehari

Perantau musafir perjuangan...

Tabahkanlah hatimu...

Berjuang di rantau orang...

Sedih pilu hanya engkau yang tahu...

Begitulah bait-bait nasyid Perantau yang didendangkan oleh Nazrey Johani yang sesuai ditujukan kepada pengarang buku ‘ Saya Ada 25 Jam Sehari’ ini iaitu Dr. Mohd Daud Bakar. Itulah yang diceritakan oleh pengarang buku ini pada awal bab buku ini yang menceritakan pengalamannya yang merantau di seluruh dunia yang menjalankan khidmatnya sebagai penasihat shariah global dan juga sebagai usahawan shariah. Pengarang menceritakan pengalaman sepanjang 10 hari pada bulan Disember 2015 seperti berikut;

“Pertama sekali, saya terpaksa melalui imigresen di Lapangan Antarabangsa Dubai pada 5 Disember (ketibaan) dan 6 Disember (berlepas), diikuti kaunter-kaunter imigresen di lapangan-lapangan terbang berikut: Bahrain pada 7 Disember (pagi) dan Muscat (lewat petang); Dubai pada 9 Disember; Istanbul pada 11 Disember; Dubai pada 12 Disember; Muscat pada 13 Disember; Dubai pada 14 Disember; dan akhir sekali, Kuala Lumpur pada 15 Disember.”

Tambah pengarang lagi, sesetengah negara beliau berada di negara tersebut tidak lebih dari 10 jam dan sepanjang 10 hari pada bulan Disember 2015 ini beliau telah merentasi 40,000 km perjalanan!

Itulah hakikat kehidupan beliau sebagai usahawan shariah. Tetapi, apa yang lebih penting lagi ialah bagaimana beliau menguruskan masa beliau di dalam buku ini. Apabila anda membaca buku ini, sudah tentu anda akan dapat mengaitkan situasi sebenar pengarang buku ini dengan realiti kehidupan anda ini. Tidak semestinya anda memang seorang penggembara tetap untuk urusan kerja saban hari di luar negara baru membaca buku ini. Hakikatnya, kita sebagai manusia adalah sama sahaja yang berbeza adalah bentuk halangan atau cabaran sahaja untuk menggapai kejayaan.

Pengarang bertegas dan cuba mengatakan bahawa kita sebenarnya memang boleh menjana 25 jam sehari dan menyatakan bahawa ini bukanlah kiasan yang bermaksud kita perlu bekerja setiap hari. Apabila saya membaca dari awal sehingga akhir buku ini kita sebenarnya perlu cepat melakukan kerja kita dan lebihan masa yang ada itu perlulah diisi dengan kerja-kerja yang produktif dan jangan membazir masa. Bukannya menjana masa tambahan 1 jam sehari. Namun saya tidak nafikan tip-tip yang dikongsikan dalam buku ini untuk kita manfaatkan dalam pengurusan masa kita.

Pengarang mengatakan bahawa kita perlu menjadi multi-tasking ataupun boleh buat pelbagai kerja dalam satu-satu masa berbanding dengan orang lain yang boleh membuat kerja untuk satu tugasan sahaja berbanding tempoh yang sama. Contohnya, adalah lebih baik seseorang itu boleh membuat dan menyelesaikan kerjanya dengan 3 tugasan dalam tempoh 1 jam berbanding dengan orang lain yang mampu menyiapkan 1 tugasan. Apa yang hendak ditekankan di sini kita perlulah cepat untuk membuat sesuatu dengan mengekalkan hasil kerja yang berkualiti tinggi.

Apa yang diceritakan oleh pengarang ialah otak atau minda kita sendiri adalah sebuah super computer hebat ciptaan tuhan. Ia perlu dilatih dari semasa ke semasa agar kita akan menjadi lebih cepat dan cekap apabila melakukan sesuatu. Bayangkan seseorang itu yang dinaikkan pangkat dalam kerjayanya, realitinya ialah ia tetap mempunyai masa 24 jam sehari dan tidak diberi masa tambahan untuk menyiapkan tugasan yang makin menimbun. Inilah kehebatan otak dan minda kita yang boleh disesuaikan dengan persekitaran semasa.

Dalam kehidupan ini juga pengarang menceritakan memgenai tempoh masa tergendala. Tempoh masa tergendala ialah kita tidak dapat membuat kerja-kerja yang produktif sepanjang tempoh ini. Contohnya, pengarang menceritakan sendiri pengalamannya ketika berada di Libya dan mencari jalan untuk ke Tunisia untuk menyelamatkan diri kerana meletusnya perang saudara ketika ini. Pada masa ini, beliau hanya perlu menyelamatkan diri dan nyawa dan bukannya berfikir untuk menyiapkan kerja-kerja tertunggak. Inilah yang dinamakan sebagai tempoh tergendala.

Apabila saya cuba mengaitkan dengan kehidupan saya sendiri ialah tempoh tergendala ini apabila saya balik kampung. Ketika ini, semua tugasan pejabat mahupun kerja-kerja personal tidak dapat dilakukan. Apa yang boleh dilakukan ketika ini ialah bersama dengan ahli keluarga dan setidak-tidaknya main handphone sahaja untuk melayan gosip politik terkini ataupun di pejabat.

Dalam hidup ini kita perlu membahagikan jenis-jenis kerja kita sama ada kerja yang perlu masa kita untuk berseorang bagi berfikir dengan serius dan kerja yang tidak memerlukan kita untuk berfikir dengan serius. Ketika ini, kita boleh membuat 2 kerja dalam satu masa seperti berjumpa dengan klien atau konsultan ketika makan tengah hari. Dalam masa yang sama, kita sebenarnya boleh menjimatkan masa kita.

Kita juga berhadapan dengan 1,001 kerenah individu-individu di sekeliling kita khususnya di tempat kerja kita. Memang tidak dinafikan bahawa perkara ini memang wujud dalam kamus kehidupan kita. Kita sememangnya tidak boleh untuk lari dari masalah dan terpulang kepada kita bagaimana untuk kita mengendalikan individu-individu seperti ini contohnya bos yang cerewet, rakan sekerja yang kuat tidur, kawan yang kuat membawang, dan sebagainya.

Pengarang juga menonjolkan mengenai konsep pra-tentuan. Maksudnya ialah apabila kita sedang membuat kerja sekarang, apakah idea-idea baru yang terlintas di fikiran kita untuk membuat kerja seterusnya? Walaupun kerja akan datang belum dimulakan lagi tetapi lakaran minda untuk membuat kerja seterusnya telah terbayang di fikiran kita untuk dilakukan dan disiapkan kelak. Ini sudah tentu menjimatkan masa kita kerana bukannya baru hendak memulakan tugasan baru, baru hendak berfikir.

Pengarang juga menasihatkan agar kita melakukan senaman pada awal pagi kerana pada waktu ini badan kita mengeluarkan hormon stres dan apabila senaman dilakukan ianya dapat meneutralkan hormon ini. Jika kita bersenam di waktu lain, hormon ini akan kekal lebih lama dan ianya memberi kesan kepada pemikiran kita. Selain itu, pengarang juga menasihatkan pembaca agar tidak membaca bacaan berat sebelum tidur kerana ianya akan merangsang otak kita untuk berfikir pada waktu malam dan seterusnya akan mengganggu kualiti tidur kita.

Setakat ini sahaja dulu perkongsian saya mengenai poin-poin utama buku ini bagi kita manfaatkan. Mungkin ada poin-poin yang penting yang saya tidak kongsikan di sini dan anda boleh mendapatkannya di mana-mana kedai buku yang menjualnya di atas talian untuk mengetahui lebih lanjut mengenai buku ini.

Wallhua’lam.

Wan Kamarul Ariffin bin Wan Ahmad (20/3/2021)

https://wankamarul701.blogspot.com

Isu Kalimah Allah: Pemikiran Tun Dr. Mahathir Mendahului Zaman.

1. Ingin saya terangkan secara lebih terperinci pendapat saya berkenaan kegunaan kalimah “Allah” untuk agama yang bukan Islam.

2. Sebenarnya kontroversi ini bermula di waktu saya masih Perdana Menteri. Pendapat Kabinet pada masa itu ialah kegunaannya dalam kitab Injil adalah perkara yang sensitif. Perkara yang sensitif seperti ini tidak boleh diselesaikan dengan hanya merujuk kepada undang-undang.

3. Sebagai perbandingan agak mudah dirujukkan perkataan “kaum pendatang” kepada mahkamah, Tetapi ia adalah sesuatu yang sensitif yang tidak dapat diselesaikan oleh undang-undang.

4. Penyelesaian kontroversi berkenaan kalimah “Allah” juga tidak boleh dicapai dengan membuat rayuan kepada mahkamah rayuan. Undang-undang tidak mengambilkira soal sensitif atau tidaknya sesuatu, soal mencetuskan ketegangan dan permusuhan antara penganut-penganut agama yang berlainan. Undang-undang mengutamakan maksud undang-undang sahaja.

5. Sebenarnya kalimah “Allah” tidak terdapat dalam kitab Taurat atau Talmud Hebrew atau kitab Injil Kristian dalam bahasa Latin, Greek atau bahasa-bahasa Eropah. Nama bagi Tuhan dalam bahasa yahudi ialah “Yahweh“, yang diterjemahkan kepada bahasa Inggeris sebagai “Jehovah”.

6. Dalam kitab Injil, Jesus (Isa) dan God adalah sama. Tidak ada kalimah Allah dalam kitab Injil dalam bahasa-bahasa yang disebut di atas.

7. Dalam usaha menerangkan agama Kristian di kalangan orang Islam atau masyarakat yang mahir dengan agama Islam, perkataan God diterjemah kepada “Allah” supaya mudah difaham oleh pendengar.

8. Mungkin juga kalimah “Allah” dapat menyamakan agama Kristian dengan agama Islam kerana menyembah Tuhan yang sama. Dengan ini penerimaan agama Kristian oleh orang Islam boleh jadi lebih mudah. Terjemahan ini salah. Sepatutnya perkataan “Tuhan” digunakan untuk God.

9. Tetapi dalam agama Kristian terdapat konsep “Trinity” yang mana terdapat “God the Father, God the Son and the Holy Ghost”. Jika dalam bahasa Melayu terdapat dalam kitab Injil atau syarahan berkenaan “Allah sebagai Bapak, Allah sebagai Anak dan Roh yang Suci”, maka tentulah ini akan ditentang oleh orang Islam. Dalam Islam Allah tidak ada bapak, tidak ada anak. Ia tidak dilahirkan dan Ia tidak melahirkan sesiapa. Allah hanya satu. Ia tidak boleh disekutu dengan sesiapa.

10. Di Amerika Syarikat, orang Kristian yang sudah tidak teguh iman biasa berkata dan menulis, “God is dead”. Apakah perasaan orang Islam apabila ini diganti denagn “Allah is dead”?

11. Di Semenanjung Malaysia kita tidak pernah mendengar orang Kristian menggunakan kalimah “Allah” apabila bercakap berkenaan God dalam bahasa Melayu. Kenapa pula kita sekarang akan mengguna kalimah ini?

12. Saya harap pihak Kerajaan berhati-hati dalam perkara ini supaya negara berbilang agama yang aman ini tidak menjadi tegang dan tidak stabil secara berterusan. Wallahua’lam.

Sumber: chedet.cc

Apa maksud keputusan mahkamah isu seks luar tabii?

 Apa sebenarnya yang berlaku di Mahkamah Persekutuan hari ini?

Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa kesalahan jenayah liwat (seks di luar tabii) yang terkandung di dalam Seksyen 28 Enakmen Jenayah Syariah (Selangor) 1995 (EJS 1995) adalah tidak sah dan bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan.

 

Apa asal-usul kes ini?

 

Pemohon, Iki Putra bin Mubarrak telah didakwa di Mahkamah Syariah pada 21 Ogos 2019 atas kesalahan meliwat yang dilakukannya di Bangi.

 

Tidak berpuas hati dengan pertuduhan ini, Iki Putra telah mencabar peruntukan Seksyen 28 EJS 1995 dengan mendakwa negeri/Mahkamah Syariah tidak mempunyai bidang kuasa untuk menggubal/membicarakan jenayah liwat.

 Benarkah dakwaan negeri dan Mahkamah Syariah tiada bidang kuasa ke atas jenayah liwat?

Kita perlu kembali kepada peruntukan Perlembagaan Persekutuan. Siapa yang ada bidang kuasa terhadap apa.

 Secara umumnya, undang-undang jenayah merupakan bidang kuasa kerajaan persekutuan di bawah Senarai Persekutuan (Federal List). Di bawah Senarai Negeri (State List), Perlembagaan Persekutuan telah memperuntukkan secara spesifik satu senarai panjang (tetapi terhad) mengenai bidang kuasa negeri dan Mahkamah Syariah dalam kesalahan jenayah, iaitu "...pewujudan dan penghukuman kesalahan yang dilakukan oleh orang yang menganut agama Islam terhadap perintah agama itu, kecuali berkenaan dengan perkara yang termasuk dalam senarai persekutuan..."

Kata kunci penting di sini ialah kesalahan penganut Islam terhadap perintah agama atau dalam bahasa Inggerisnya creation and punishment of offences by persons professing the religion of Islam against precepts of Islam.

Tun Abdul Hamid Mohamad ketika menjadi Ketua Hakim Negara di dalam kes Sulaiman Takrib lawan Kerajaan Negeri Terengganu pada tahun 2008 telah merumuskan satu formula mengenai bidang kuasa jenayah Syariah seperti berikut:

 (i) kesalahan itu mestilah terpakai terhadap penganut agama Islam sahaja;

 (ii) kesalahan itu mestilah bercanggah dengan perintah agama (against the precepts of Islam);

 (iii) kesalahan itu tidak termasuk di bawah bidang kuasa Senarai Persekutuan; dan

 (iv) kesalahan itu mengikut bidang kuasa jenayah yang ditetapkan di bawah Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah) 1965 atau lebih dikenali sebagai Akta 355 (hukuman tidak melebihi tiga tahun penjara, denda RM5,000 dan enam sebatan).

 Ketua Hakim Negara, Tun Tengku Maimun Tuan Mat hari ini turut menggunapakai formula di atas dan memutuskan kesalahan jenayah liwat di bawah EJS 1995 memenuhi ciri-ciri butiran (i), (ii) dan (iv) tetapi tidak memenuhi syarat butiran (iii).

 Mahkamah Persekutuan bersetuju bahawa negeri dan Mahkamah Syariah tidak mempunyai bidang kuasa terhadap jenayah liwat kerana kesalahan liwat telah termaktub di dalam Kanun Keseksaan, antaranya di bawah Seksyen 377A.

Hakim Besar Malaya, Tan Sri Azahar Mohamed turut memutuskan bahawa bidang kuasa jenayah Syariah yang dimiliki oleh negeri dan Mahkamah Syariah ialah bersifat 'residual', iaitu apa yang tidak diambil oleh kerajaan persekutuan/Mahkamah Sivil, bakinya akan diambil oleh negeri/Mahkamah Syariah.

Ini merupakan peruntukan Perlembagaan Persekutuan sendiri seperti mana yang terkandung di dalam Senarai Negeri. Memandangkan kerajaan persekutuan telah mengambil jenayah liwat dan diletakkan di bawah Kanun Keseksaan, negeri/Mahkamah Syariah tidak ada kuasa lanjut untuk mendakwa/membicarakan jenayah liwat.

Hakim Besar Malaya juga bersetuju bahawa dengan adanya dua jenayah berbeza di dua mahkamah berbeza, ini akan membawa kepada ketidakadilan yang nyata kerana penganut Muslim yang meliwat boleh didakwa di Mahkamah Syariah yang memperuntukkan hukuman yang lebih ringan, sedangkan orang bukan Islam yang meliwat pula perlu didakwa di Mahkamah Sivil yang memperuntukkan hukuman yang lebih berat. Ini bercanggah dengan Artikel 8(2) Perlembagaan Persekutuan yang melarang diskriminasi disebabkan agama.

Adakah keputusan seumpama ini pernah berlaku sebelum ini?

Ada, tetapi terbalik. Pada tahun 1988 Mahkamah Agung di dalam kes Mamat Daud telah memutuskan bahawa Seksyen 298A Kanun Keseksaan adalah tidak sah dan bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan kerana parlimen/kerajaan persekutuan telah melanggar bidang kuasa negeri dalam menggubal undang-undang berkenaan dengan pelanggaran terhadap ajaran Islam yang jatuh di bawah bidang kuasa negeri.

Di dalam kes tersebut, tertuduh didakwa di bawah Seksyen 298A Kanun Keseksaan kerana terlibat dengan insiden sembahyang dua imam yang menggugat keharmonian masyarakat.

Mahkamah Agung dengan majoriti 3:2 memutuskan bahawa kerajaan persekutuan melalui parlimen tidak mempunyai kuasa menggubal undang-undang yang melibatkan keharmonian agama Islam kerana itu merupakan bidang kuasa negeri.

Disebabkan itu Seksyen 298A Kanun Keseksaan tidak terpakai untuk negeri-negeri dan hanya sah digunapakai di Wilayah-Wilayah Persekutuan sahaja sehingga ke hari ini.

Dah boleh meliwat ke lepas ni?

Kesalahan meliwat tetap merupakan satu jenayah di bawah Seksyen 377D Kanun Keseksaan dan variasi seksyen-seksyen lain yang berkaitan dengannya.

Apa selepas ini?

Kesemua peruntukan kesalahan jenayah liwat di bawah enakmen jenayah Syariah negeri-negeri tidak sah. Namun bukan semua negeri mempunyai peruntukan untuk kesalahan liwat di dalam enakmen jenayah Syariah.

Contohnya, enakmen jenayah Syariah negeri Perak dan Pahang tidak ada kesalahan liwat. Ini pun boleh dikira satu diskriminasi juga. Ada negeri seperti Selangor dan Wilayah Persekutuan, liwat ialah jenayah Syariah.

Tetapi di Perak dan Pahang, bukan jenayah Syariah. Bolehkah satu maksiat menjadi satu kesalahan di satu negeri tetapi tidak menjadi satu kesalahan di negeri lain?

Selama ini juga penulis belum pernah mendengar jenayah liwat yang didakwa di Mahkamah Syariah (mungkin ada, tetapi kita sendiri tidak pernah tahu melainkan kes terpencil dan tidak mendapat liputan media).

Tindakan Pendakwa Syarie Selangor yang memulakan pendakwaan kes ini di Mahkamah Syariah pun dikira ajak janggal kerana kes ini boleh diadukan terus ke pihak polis untuk siasatan jenayah di bawah Seksyen 377D Kanun Keseksaan.

Apakah sudah ada siasatan rasmi yang dilakukan oleh pihak polis? Kita tidak tahu apa yang berlaku di dalam kes ini. Jika benar-benar siasatan pihak berkuasa mendapati terdapat asas di dalam perlakuan jenayah liwat, maka platform terbaik untuk menyelesaikan kes ini ialah pendakwaan di mahkamah Sesyen, seperti yang berlaku di dalam kes-kes lain sebelum ini.

Kerajaan negeri perlu menyemak semula satu-persatu peruntukan jenayah Syariah di dalam enakmen/ordinan jenayah Syariah masing-masing untuk memastikan kesalahan-kesalahan jenayah Syariah ini memenuhi formula kes Sulaiman Takrib dan disahkan oleh kes Iki Putra hari ini.

Tetapi secara praktikalnya, tidak ada apa-apa pun perubahan yang berlaku kerana pendakwaan di Mahkamah Syariah untuk jenayah liwat pun tidak ada, kecuali kes Iki Putra ini.

Negeri-negeri yang terbabit pun tidak ada keperluan segera untuk meminda enakmen jenayah Syariah negeri bagi membuang peruntukan jenayah liwat.

Mungkin ada yang bertanya, bagaimana peruntukan kesalahan liwat ini boleh masuk ke dalam enakmen jenayah Syariah negeri-negeri sedari awal? Untuk berlaku adil, ini merupakan budi bicara negeri masing-masing yang merasakan mereka mungkin mempunyai bidang kuasa (dan tidak ada keputusan mahkamah yang menyatakan mereka tidak ada bidang kuasa).

Namun ada negeri yang memilih untuk tidak menjadikan kesalahan liwat sebagai satu jenayah di dalam enakmen jenayah Syariah memandangkan kesalahan itu telah ada di dalam Kanun Keseksaan, malahnya hukumannya juga lebih berat.

Polemik ini sering diulas sejak tahun 1998 lagi ekoran kes Sukma Darmawan namun memandangkan tidak ada pihak yang didakwa di Mahkamah Syariah kerana meliwat dan mencabar peruntukan tersebut di Mahkamah Persekutuan, maka peruntukan kesalahan liwat di dalam enakmen jenayah Syariah negeri-negeri tidak dapat diuji.

Namun penantian selama lebih 20 tahun berakhir hari ini apabila Mahkamah Persekutuan telah memberikan kata putus.

Kesimpulan

Dengan majoriti 9 - 0 Mahkamah Persekutuan hari ini telah mengambil keputusan yang konsisten dengan kes Sulaiman Takrib berdasarkan empat formula yang ditentukan oleh Tun Abdul Hamid Mohamad sebelum ini.

Tidak ada apa-apa yang telah 'tergadai' atau 'tergugat' di dalam isu ini. Sesetengah komen yang bersifat terlalu 'far-reaching' dan bersalut sentimen tidak perlulah diambil kira.

Sumber: Malaysiakini. MOHAMED HADI A H merupakan lulusan undang-undang sivil dan syariah dari universiti yang terletak di Sungai Pusu, Gombak merupakan pemegang PhD.

Ulasan:

Daripada artikel ini dapat difahami bahawa isu seks luar tabii adalah di luar bidang kuasa Mahkamah Syariah dan ianya terletak di bawah Mahkamah Persekutuan. Hukuman yang paling tinggi yang boleh dikenakan oleh mahkmah syariah ialah 365 (Hukuman tidak melebihi tiga tahun penjara, denda RM5,000 dan enam sebatan) berbanding hukuman Mahkamah Persekutuan di mana hukumannya lebih berat.

Kes ini juga pernah berlaku kepada Anwar Ibrahim apabila beliau ingin memulakan prosiding qazaf ke atas Tan Sri Muhammad Shafee kerana didakwa memfitnah beliau berhubung kes liwatnya pada tahun 2017 dan Mahkamah Rayuan Syariah mengekalkan keputusan Mahkamah Tinggi Syariah menolak permohonan prosiding beliau. Ini kerana tuduhan meliwat tidak terpakai dalam kes qazaf itu mengikut Seksyen 36 Enakmen Jenayah Syariah Selangor 1995 kerana peruntukan itu hanya terhad kepada kes pertuduhan zina.

Ini menunjukkan realiti pada hari ini bahawa kuasa Mahkamah Persekutuan adalah lebih tinggi daripada kuasa Mahkamah Syariah di mana Mahkamah Syariah hanya boleh mengambil tindakan kepada kes-kes yang tiada peruntukan dalam Mahkamah Persekutuan sahaja.

Saya pun masih tertanya-tanya apakah status perjuangan Parti PAS untuk meminda RUU Akta 355 iaitu untuk menaikkan had hukuman Mahkamah Syariah sedangkan PAS sekarang telah berada di dalam Kerajaan Persekutuan sekarang?

Wallahua’lam.