Dalam dunia politik moden,
angka di media sosial sering dijadikan ukuran populariti seseorang ahli
politik. Semakin tinggi jumlah “Like”, komen dan perkongsian, semakin kuat
seseorang itu dianggap mendapat sokongan rakyat. Namun hakikatnya, angka
semata-mata tidak selalu menggambarkan realiti sebenar di lapangan. Politik
bukan sekadar permainan nombor, tetapi juga permainan demografi, geografi dan
kepelbagaian sokongan. Inilah perkara yang menarik apabila mendengar
perbincangan mengenai tafsiran “Like” dalam dunia politik hari ini.
Ada ahli politik yang
memperoleh 30,000 “Like” pada setiap hantaran media sosialnya. Sekali pandang,
angka itu kelihatan sangat besar dan mengagumkan. Penyokong mereka pula akan
menggunakan angka tersebut sebagai bukti bahawa rakyat masih bersama tokoh itu.
Namun persoalannya, siapakah sebenarnya 30,000 orang tersebut? Adakah mereka
datang daripada pelbagai latar belakang rakyat Malaysia, ataupun hanya
berkumpul dalam satu kelompok penyokong yang sama?
Di sinilah pentingnya melihat
media sosial dari sudut demografi. Sokongan yang datang daripada satu kawasan
tertentu sahaja tidak semestinya menggambarkan penerimaan nasional. Jika
majoriti “Like” itu datang daripada satu negeri, satu kaum, atau satu kelompok
parti sahaja, maka ia lebih menunjukkan kekuatan “core supporters” atau
penyokong tegar. Ia belum tentu membuktikan bahawa seseorang ahli politik itu
benar-benar diterima secara menyeluruh oleh rakyat pelbagai lapisan.
Sebagai contoh, jika sesuatu
posting memperoleh 30,000 “Like”, tetapi sebahagian besar datang daripada
kawasan tertentu seperti Kota Bharu atau kawasan tradisi parti tertentu, maka
sokongan itu sebenarnya tertumpu dalam lingkungan yang sempit. Ia menunjukkan
bahawa tokoh tersebut masih mempunyai pengaruh kuat dalam kelompok penyokong
lamanya. Namun pengaruh itu mungkin sukar menembusi kawasan bandar, negeri
lain, atau kelompok pengundi yang berbeza.
Sebaliknya, jika jumlah “Like”
yang sama datang daripada pelbagai negeri seperti Johor, Sabah, Selangor, Pulau
Pinang, Sarawak dan Terengganu, maka gambaran politiknya jauh berbeza. Ini
menunjukkan seseorang ahli politik itu mempunyai daya tarikan rentas negeri dan
rentas budaya politik. Sokongan seperti ini lebih bernilai kerana ia tidak
bergantung kepada satu “fixed deposit” politik semata-mata.
Perkara yang sama juga boleh
dilihat dari sudut kaum dan generasi. Jika sesuatu posting mendapat sambutan
daripada orang Melayu, Cina, India dan Bumiputera Sabah Sarawak secara
serentak, ia menunjukkan mesej politik itu berjaya menembusi sempadan identiti
tradisional. Begitu juga jika penyokongnya datang daripada pelbagai peringkat
umur, daripada anak muda hinggalah warga emas. Ini lebih mencerminkan
penerimaan nasional berbanding sokongan yang hanya berpusat kepada satu
kelompok sahaja.
Sebab itu, angka besar di
media sosial kadangkala boleh mengelirukan. Ada tokoh politik yang kelihatan
sangat popular di Facebook atau TikTok, tetapi apabila pilihan raya
berlangsung, keputusan tidak semestinya memihak kepada mereka. Ini kerana media
sosial sering mencipta “echo chamber”, iaitu ruang yang dipenuhi oleh kelompok
penyokong sendiri. Mereka saling berkongsi pandangan yang sama sehingga
kelihatan seolah-olah seluruh negara menyokong mereka.
Fenomena ini pernah berlaku
dalam banyak negara. Sesetengah ahli politik mempunyai pengikut media sosial
yang sangat fanatik dan aktif. Setiap hantaran mereka akan dibanjiri pujian dan
sokongan. Namun apabila tiba pilihan raya, keputusan sebenar menunjukkan
sokongan mereka sebenarnya terhad kepada kelompok tertentu sahaja. Dunia maya
kadangkala tidak sama dengan dunia realiti pengundian.
Dalam konteks politik
Malaysia, keadaan ini juga dapat dilihat dengan jelas. Ada tokoh tertentu yang
masih mampu memperoleh puluhan ribu “Like” kerana mempunyai penyokong tegar
yang sangat setia. Penyokong ini akan sentiasa mempertahankan tokoh mereka
walau apa pun isu yang berlaku. Mereka aktif berkongsi posting, meninggalkan
komen, malah menyerang pihak lawan di ruang maya. Kesetiaan seperti ini memang
kuat, tetapi ia tidak semestinya mewakili keseluruhan rakyat Malaysia.
Sebagai contoh, terdapat
pandangan bahawa sesetengah posting tokoh politik lama memperoleh angka tinggi
kerana disokong oleh kelompok tradisional parti tertentu sahaja. Maka angka
30,000 itu sebenarnya berputar dalam lingkungan penyokong yang sama setiap
hari. Ia bukanlah 30,000 rakyat neutral yang berubah menjadi penyokong baru.
Sebab itu, ahli strategi politik moden sangat menitikberatkan data demografi
dan bukan sekadar jumlah interaksi semata-mata.
Ahli politik yang benar-benar
kuat biasanya mempunyai sokongan yang merentas sempadan negeri, kaum dan kelas
sosial. Mereka mungkin tidak selalu mendapat sorakan paling bising di media
sosial, tetapi pengaruh mereka lebih meluas dan stabil. Kadangkala mereka
kelihatan “biasa” di internet, namun kuat di peti undi kerana diterima oleh
pelbagai golongan masyarakat secara senyap.
Hakikatnya, media sosial
hanyalah satu alat komunikasi dan bukannya ukuran mutlak kekuatan politik.
Jumlah “Like” boleh dibantu oleh algoritma, fanatik penyokong, atau kumpulan
tertentu yang sangat aktif dalam talian. Namun politik sebenar masih bergantung
kepada kemampuan seseorang pemimpin memahami denyut nadi rakyat yang pelbagai.
Rakyat Malaysia bukan terdiri daripada satu kelompok sahaja, tetapi gabungan
pelbagai budaya, negeri, agama dan cara hidup.
Akhirnya, politik yang matang
memerlukan kita melihat sesuatu angka dengan lebih kritikal. Jangan terlalu
cepat menganggap seseorang itu sangat kuat hanya kerana mempunyai puluhan ribu
“Like” di media sosial. Yang lebih penting ialah siapa yang menyokong, dari
mana mereka datang, dan sejauh mana sokongan itu merentasi batas kaum, negeri
dan ideologi. Dalam politik moden, kualiti dan kepelbagaian sokongan kadangkala
jauh lebih penting daripada sekadar jumlah angka yang besar di skrin telefon.
Wallhua’lam.
https://wankamarul701.blogspot.com
No comments:
Post a Comment