Tuesday, May 8, 2018

Di Sebalik Penubuhan Malaysia

Apabila kita melihat sejarah penubuhan Malaysia, umum mengetahui bahawa Tunku Abdul Rahman dianggap sebagai hero atau perwira yang menubuhkan Malaysia.

Tetapi, adakah kita tahu kisah-kisah di sebalik penubuhan Malaysia ini?

Sebenarnya, apabila kita merujuk buku Ramlah Adam yang bertajuk 'Biografi Tunku Abdul Rahman', sebenarnya idea untuk menubuhkan Malaysia adalah dicadangkan oleh pihak British. Walaupun Tanah Melayu telah mencapai kemerdekaan pada tahun 1957, pihak British sebenarnya mempunya kepentingan di Asia Tenggara malah pertahanan Persekutuan Tanah Melayu masih diletakkan di bawah kawalan British sehingga pemerintahan Tun Abdul Razak.

Pihak British mencadangkan penubuhan Malaysia kerana pihak British tidak mahu sebagai pihak yang bertanggungjawab yang memberi paksaan politik ke atas wilayah jajahannya yang masih belum merdeka seperti Singapura, Borneo Utara (Sabah), dan Sarawak untuk digabungkan dengan Persekutuan Tanah Melayu. Sebenarnya, pihak British ingin menggabungkan semua wilayah jajahan ini di bawah pengaruh Persekutuan Tanah Melayu di mana Perdana Menteri ketika ini ialah Tunku Abdul Rahman yang mana beliau sendiri adalah pro-British. Di samping itu, pihak British juga ingin menjaga kepentingan ekonominya di Asia Tenggara di samping menghadapi ancaman komunis di rantau ini. 

Adalah menjadi satu kesalahan sekiranya kita menganggap Malaysia pada hari ini mempunyai 13 negeri walhal sebenarnya Malaysia sebenarnya mempunyai 4 buah negeri sahaja iaitu Persekutuan Tanah Melayu, Sabah, Sarawak, dan Singapura.

Sebenarnya, Sabah, Sarawak, dan Singapura mempunyai kedaulatan yang sama taraf dengan Persekutuan Tanah Melayu malah ketiga-tiga negeri ini tidak mempunyai taraf yang sama negeri-negeri lain semenanjung setelah mendapat kemerdekaan daripada British pada tahun 1957.

Dari segi perlembagaan, Sabah, Sarawak, dan Singapura mempunyai kuasa autonominya yang tersendiri yang tidak terdapat mana-mana negeri-negeri Melayu yang lain. Ini dapat dilihat dalam soal migrasi, sistem pendidikan, kewangan, kerakyatan, bahasa kebangsaan, agama rasmi, sistem pentadbiran awam, tarif, dan perkara-perkara lain. Dengan 20 perkara istimewa yang diberikan, Sabah, Sarawak, dan Singapura muncul sebagai sebuah negeri yang lebih istimewa daripada negeri-negeri lain dalam Persekutuan Tanah Melayu. Hanya soal pertahanan dalam dan luar yang diletakkan dalam senarai kerajaan pusat.

Dengan itu, Tunku Abdul Rahman tidak dapat mempertahankan maruah Persekutuan Tanah Melayu sebagai sebuah negeri yang berdaulat dan boleh meletakkan pendiriannya dan kehendaknya dalam perundingan penubuhan Malaysia. Beliau sedar dengan keengganan pihak British untuk menyerahkan kedaulatan penuh kesemua negeri ini kepada Persekutuan Tanah Melayu sejak awal lagi. 

Selepas bulan Julai 1962, Tunku tidak lagi hadir dalam perundingan-perundingan di London dan hanya menyerahkan kepada timbalannya iaitu Tun Abdul Razak. Namun, Tun Abdul Razak tidak lagi mampu membuat apa-apa kerana janji Tunku kepada pihak British telah dimeterai sebelum perundingan itu. Tun Abdul Razak dan anggota rombongan lain tidak dilihat oleh pihak British sebagai Ketua Negara Persekutuan Tanah Melayu. Sebenarnya, inilah cara Tunku melepaskan diri daripada kebuntuan yang sengaja ditimbulkan untuk meyakinkan rakyat Persekutuan Tanah Melayu.

Walaupun penubuhan Malaysia berjaya diisytiharkan pada 16 September 1963, namun konflik tempatan dan antarabangsa tetap menghantui setiap pergerakan Tunku selepas itu.

Wallhua'lam.

Tuesday, April 17, 2018

Pertempuran British dan Khilafah Uthmaniyah untuk Menguasai Gaza

Pertempuran sengit telah meletus apabila pihak British telah mencuba untuk menakluk dan menguasai Gaza daripada penguasaan Uthmaniyah ketika Perang Dunia Pertama. Percubaan pertama British untuk menguasai Gaza ialah pada 17 April 1917 di mana pihak British menggunakan kereta kebal yang baru diperkenalkan ketika itu.

 Kemaraan British untuk menakluki Gaza pada kali pertama berjaya dipatahkan oleh Divisyen ke-4 artileri tentera Uthmaniyah. Di samping itu, pihak Jerman yang merupakan sekutu Uthmaniyah membantu mengebom kedudukan tentera British. Pertempuran pada kali ini menyaksikan tentera British mengalami kematian 6,444 orang tenteranya manakala Uthmaniyah pula kehilangan 402 tentera. Kemenangan pada 21 April 1917 amat bermakna kepada Uthmaniyah kerana mereka dapat menghalang British untuk menakluki Jerusalem.
Pada bulan Ogos 1917, pihak British yang telah berjaya menghasut orang-orang Arab melancarkan Revolusi Arab untuk menentang Uthmaniyah telah mengebom landasan kereta api Hijaz yang menjadi sistem perhubungan utama untuk membawa bekalan senjata bagi mempertahankan Gaza. Sebelum itu, pada bulan Julai 1917, pihak British telah berjaya menawan Pelabuhan Aqaba untuk menghalang bantuan senjata dihantar melalui laut ke Gaza. Sesungguhnya keadaan ini telah melemahkan usaha untuk mempertahankan Gaza.
Pada 3 November 1917, pihak British melancarkan serangan ke atas tentera Uthmaniyah untuk menawan Gaza. Pada 7 November 1917, tentera Uthmaniyah berjaya ditewaskan oleh British pada kali ini dan akhirnya Gaza jatuh ke tangan British. Pada bulan Disember 1917, pihak British berjaya menguasai sepenuhnya Palestin dan ini menandakan berakhirnya penguasaan orang Islam umumnya ke atas Palestin sejak abad pertengahan.

Wednesday, March 14, 2018

Konsep Malaysian Malaysia

Konsep Malaysia Malaysia bermaksud Malaysia untuk bangsa Malaysia telah diutarakan oleh PAP pada Mei 1965 bersama-sama parti lain, yang akhirnya menubuhkan Malaysia Solidarity Concention (MSC). Konsep ini bertitik tolak daripada prinsip demokratik sosialis yang menekankan kebebasan hak semua kaum yang menduduki Malaysia. Tidak perlu ada sesuatu kaum tertentu yang akan menguasai politik mahupun ekonomi. Dalam erti kata lain, tiada sekatan untuk setiap individu mengecapi hak dan kebebasan rakyat Malaysia. Konsep ini dengan terang dan nyata mahu menafikan hak dan kedudukan istimewa yang selama ini dipelihara untuk orang melayu kerana dalam konsep ini peruntukan seperti itu tidak seharusnya ada.

Bagi orang melayu, khususnya di Semenanjung, mereka sudah tentu tidak dapat menerima konsep ini kerana dengan menerima konsep ini bermakna akan hilanglah hak keistimewaan yang diperuntukkan kepada mereka. Ini juga bermakna mereka akan menghadapi persaingan tanpa sekatan daripada semua kaum terutama berkaitan dengan kuasa politik. Oleh yang demikian, perasaan perkauman muncul kerana PAP adalah parti yang dianggotai oleh kaum Cina dan hak yang hendak digugat ialah hak orang melayu, walaupun MSC tidak menyatakannya secara khusus. Cabaran PAP ini telah disambut dengan serangan balas oleh Ultra Nasionalis Melayu seperti Dr. Mahathir Mohamad, Syed Jaafar Albar, Syed Nasir Ismail, Datuk Senu Abdul Rahman, Ghafar Baba, dan lain-lain.

Sumber :
1. Abdul Rahman Ibrahim, 13 Mei 1969 Di Kuala Lumpur, 2015, Kuala Lumpur : Dewan Bahasa dan Pustaka.

Monday, March 12, 2018

Al-Quran dan Ilmu itu Cahaya

“Al-quran dan ilmu itu cahaya dan ia tidak berada di dalam hati yang dicemari maksiat.”

Apabila difikirkan semula bait-bait ayat ini ianya memberi kesan yang mendalam kepada diri kita untuk berfikir dan menjaga tingkah-laku dalam kehidupan seharian kita. Apabila satu maksiat dilakukan, maka satu titik hitam akan hinggap di hati kita. Bagaimana al-Quran dan ilmu itu akan berada di dalam hati kita jika melakukan maksiat pada setiap hari?
Dalam kehidupan yang serba-moden ini, kita terdedah kepada media-media sosial yang pelbagai di internet yang membuatkan kita akan turut serta melayani alam maya ini. Kadang-kadang perkara ini yang boleh menyebabkan hati kita menjadi gelap.  Tetapi, tahukah kita semua bahawa di sekolah-sekolah maahad tahfiz untuk menghafal al-Quran mereka dilarang untuk membuat tiga perkara iaitu menonton televisyen, mendengar radio atau muzik, dan membaca surat khabar?
Sewaktu isu Maahad Tahfiz yang terbakar hangat diperkatakan suatu ketika dahulu, ramai yang memperlekehkan pelajar-pelajar maahad tahfiz. Ada komen yang saya terbaca di sebuah blog yang bertanyakan mengapa perlu kita menghafal al-Quran sedangkan sudah ada laktop dan handphone pada hari ini supaya al-Quran itu boleh disave dan disimpan berbanding zaman dahulu di mana ayat-ayat al-Quran sukar untuk ditulis dan disimpan. Di manakah sensitiviti masyarakat kita pada hari ini kepada al-Quran? Sudah nipiskah sangat iman kita pada hari ini?
Sewaktu serangan tentera Monggol ke atas penduduk Baghdad di bawah pimpinan Hulagu Khan, perpustakaan Baghdad telah habis dibakar dan semua buku tulisan ulama silam semua dibuang ke dalam Sungai Tigris-Euphrates. Justeru, sungai ini menjadi hitam pekat kerana dakwat-dakwat yang mengalir daripada buku ini. Akan tetapi, ilmu-ilmu di dalam buku itu tidak hilang dengan begitu sahaja. Mengapa? Ini adalah disebabkan ulama-ulama yang masih hidup selepas serangan ini masih mampu menulis semula ilmu-ilmu yang telah ditenggelamkan ini kerana ilmu-ilmu ini sudah dihafal dan berada di dalam hati mereka.
Pernahkan kita terfikir kita kadang-kadang malas membaca al-Quran pada masa tertentu. Mungkinkah kita banyak membuat perkara-perkara yang lagha ini seperti melayan media sosial, mendengar muzik, dan sebagainya sehinggakan hati kita berasa malas untuk membaca al-Quran? Begitu juga dengan bacaan buku-buku, adakah hati kita sudah gelap sehingga buku-buku pun malas untuk dibaca?
Saya teringat pesanan guru saya, “Siapakah yang lebih berdosa apabila mendengar muzik? Adakah orang yang solat berjemaah ataupun orang yang tidak menunaikan solat lebih berdosa apabila mendengar muzik?”
Wallhua’lam.
 

Wednesday, February 28, 2018

Menyambung Master Sejarah Malaysia di Universiti Malaya – Habis Semester 1

Alhamdullillah, saya telah habis semester pertama mengambil master sejarah Malaysia. Apa yang lebih penting ialah saya telah lulus 2 kursus wajib yang perlu diambil bagi program ini iaitu ‘Falsafah dan Kaedah Sejarah’ dan ‘Sejarah Malaysia 1800 – 1941’. Kalau buat program master di UM ini, jika dapat gred B- dan ke bawah alamatnya anda perlu repeat semula paper tersebut.

Bagi orang yang bekerja macam saya ni nak sambung belajar pula kalau dah lulus iaitu dapat gred B ke atas dah kira baik. Yang penting, tak perlu repeat! Tak perlulah anda mengetahui gred dan berapa pointer yang saya dapat pada semester lepas. Cukuplah saya memberitahu saya lulus dan tidak perlu lagi repeat mana-mana paper. Lega...
Bagi satu kursus, markah terbahagi kepada dua bahagian iaitu 50 markah untuk assignment dan 50 markah lagi ialah untuk peperiksaan akhir. 50 markah untuk assignment ini bergantung kepada lecturer setiap kursus. Sesetengah kursus ada yang perlu membuat ulasan buku (book review) dan esei panjang. Sesetengah kursus tidak perlu membuat ulasan buku dan hanya perlu membuat esei panjang dan esei pendek. Yang lebih penting lagi, ada pembentangan (presentation). Ini pun kena jaga sebab markah juga akan dikira.
Sebenarnya, terdapat lima kursus yang perlu diambil bagi peringkat pertama untuk program ijazah sarjana sejarah Malaysia secara mix-course di UM ini. Dua kursus wajib ialah ‘Falsafah dan Kaedah Sejarah’ dan ‘Sejarah Malaysia 1800 – 1941’. Manakala 3 kursus lagi kursus elektif. Tetapi, di UM ada 4 kursus elektif sahaja yang ditawarkan. Oleh itu, bergantung kepada anda untuk memilih mana-mana 3 kursus elektif yang ditawarkan. Peringkat kedua nanti anda perlu membuat thesis yang panjangnya sekitar 30,000 patah perkataan.
Pada setiap semester (Ambilan September dan Februari setiap tahun), terdapat tiga kursus yang ditawarkan. Oleh kerana saya mula masuk pada bulan September 2017/2018, maka saya telah mengambil 2 kursus wajib tetapi subjek elektif pada semester lepas saya tidak ambil. Oleh itu, untuk semester ini (Februari 2017/2018) saya telah mengambil 3 kursus elektif iaitu ‘Ekonomi Malaysia sehingga Perang Dunia Kedua’, ‘Sejarah Malaysia Selepas Perang Dunia Kedua’, dan ‘Kerajaan dan Politik di Malaysia’.
Kelas pula terdapat 1 kelas pada hari Jumaat (6.00 – 9.00pm) dan 2 kelas pada hari Sabtu. Mujurlah kelas pukul 6.00 petang pada hari Jumaat. Kalau kira macam saya ini, mudahlah nak pergi sebab dekat dengan tempat kerja. Anda jangan terkejut bahawa ada orang ulang-alik dari Kedah dan Melaka pada setiap minggu untuk menghadiri kelas ini! Ada yang ulang-alik naik kapal terbang dan ada yang ulang-alik naik kereta api. Kira cabaran jugalah orang yang duduk jauh ini nak ulang-alik datang kelas. Takpe, demi sebuah kejayaan.
Kalau dah nama nak buat assignment, maka anda perlu rajin-rajinkanlah keluarkan duit sedikit untuk fotostat mana-mana buku untuk membuat assignment. Buku-buku perpustakaan memang ada tetapi anda perlu memulangkannya selepas tamat tempoh pinjam dan anda hanya dibenarkan renew semula buku untuk tempoh dua kali sahaja selepas dipinjam. Kalau dah ada orang booking buku anda sudah pinjam, alamatnya anda tidak boleh renew la buku tersebut selepas tamat tempoh. Oleh itu, mahu tidak mahu ada baiknya anda fotostat mana-mana buku untuk rujukan membuat assignment dan lebih penting lagi kalau nak menghadapi peperiksaan akhir nanti pada hujung semester senang nak ulang-kaji balik.
Untuk makluman anda, sebagai pelajar master di UM, anda boleh meminjam buku sehingga 20 buah buku pada satu-satu masa. Kalau saya ini, tak sampai 10 buah buku pun pinjam pada satu-satu masa. Bukan apa, buat semak sahaja letak buku perpustakaan dekat rumah kan? Kadang-kadang saya beli sahaja buku dengan Dewan Bahasa Pustaka (DBP) melalui online jika ada buku berkenan di hati yang relate dengan mana-mana nak buat assignment. Mudah. Tak payah nak pening kepala fotostat buku dan nak pulang balik ke perpustakaan.
Setakat ini dulu perkongsian saya mengenai menyambung pelajaran master sejarah Malaysia di UM. Saya target boleh lulus ketiga-tiga paper pada semester ini dan lepas raya nanti boleh relax terus dan fikir buat tesis pula nanti. Nanti saya akan update semula pengalaman saya dari semasa ke semasa mengenai menyambung pengajian master sejarah Malaysia di UM nanti kerana saya tahu tiada mana-mana blog menceritakan pengalaman ini ketika belajar di UM. Itulah masalah yang dihadapi oleh saya ketika mula-mula nak sambung pengajian sejarah Malaysia di UM. So,saya cuba menceritakan pengalaman saya di sini untuk panduan anda. Jumpa lagi...
Wallhua’lam.

Thursday, February 22, 2018

Perjalanan Seribu Langkah Adalah Bermula Dengan Langkah Pertama

Memetik kata-kata Sun Tzu (545 – 470SM) yang merupakan panglima China suatu ketika dahulu yang berbunyi, “Perjalanan seribu langkah adalah bermula dengan langkah pertama.”

Apabila difikirkan semula bait-bait ayat ini ada benarnya juga apabila saya mengingati semula bagaimana saya menulis dan menerbitkan sendiri karya saya iaitu Biar Sedikit, Asal Diberkati dan Peperangan Terakhir Uthmaniyah.
Ramai juga kenalan-kenalan saya bertanyakan kepada saya bagaimana saya boleh menghasilkan dua buah karya dan bagi mereka menulis merupakan satu aktiviti yang sukar. Apabila teringat kata-kata Sun Tzu, saya mula teringat bagaimana saya mengambil masa 2 tahun untuk menghasilkan karya pertama saya iaitu Biar Sedikit, Asal Diberkati dan 2 tahun setengah untuk menghasilkan karya kedua saya iaitu Peperangan Terakhir Uthmaniyah.
Bak kata Saidina Ali Abi Talib, “Jika hari ini lebih baik dari semalam maka berbahagialah orang itu. Jika hari ini sama dengan hari semalam maka sia-sialah orang itu. Dan jika hari ini lebih buruk dari semalam maka celakalah orang itu.”
Begitulah prinsip saya yang digunakan untuk berkarya, saya akan memastikan karya yang terbaru yang saya hasilkan adalah lebih baik daripada sebelumnya. Bagi memastikan karya kedua saya benar-benar berkualiti, saya terpaksa berkorban masa dan wang menggembara ke Turki untuk mencari gambar-gambar yang sesuai untuk dimuatkan di dalam buku Peperangan Terakhir Uthmaniyah. Ramai yang berasa teruja dengan kandungan buku ini apabila gambar-gambar menarik di Turki dimuatkan di dalam buku ini.
Menulis bukannya satu aktiviti yang boleh disiapkan dalam masa yang singkat. Menulis pada hari ini, esok boleh terbitkan karya atau manuskrip anda. Ini adalah satu pandangan yang salah. Menulis memerlukan satu perancangan masa yang panjang sebelum karya anda diterbitkan. Hasilnya memang berbaloi apabila anda boleh menuai hasilnya setelah ianya diterbitkan kelak.
Aktiviti menulis memang mempunyai peraturan atau pantang larangnya yang tersendiri. Apabila anda ingin menulis buku umum, anda perlu memilih sesuatu genre. Dalam penulisan buku umum (buku umum ini maknanya yang buku-buku yang dijual di kedai-kedai), anda harus menumpukan kepada satu-satu genre sahaja untuk menulis. Usah lompat dari satu genre ke satu genre yang lain. Keadaan ini menyebabkan anda tidak dapat meningkatkan kredibiliti dan juga nama anda pada satu-satu genre. Selain itu, apabila tertumpu kepada satu-satu genre sahaja, anda boleh recyle semula poin-poin anda yang telah digunakan untuk menulis buku seterusnya. Inilah rahsia seseorang penulis itu boleh menulis dan menghasilkan berpuluh-puluh buku kerana memberi penumpuan kepada satu genre sahaja.
Menulis buku merupakan aktiviti bisnes. Apabila disebut bisnes, anda memerlukan modal yang besar untuk menulis. Modal untuk menggembara dan modal untuk membeli buku rujukan anda sebagai perpustakaan peribadi anda. Anda tidak boleh menulis secara sembrono sahaja mengikut hati anda. Kelak tidak sesiapa yang berkenan untuk membeli buku anda walaupun berjaya dipasarkan kedai-kedai terkemuka di seluruh negara. Dengan kata lain, buku atau karya anda perlu mempunyai harta intelek yang tinggi supaya ianya sedap dan menarik untuk dibeli dan dibaca oleh orang ramai.
Dengan kata lain, aktiviti berkarya memerlukan perancangan dan modal yang besar. Perancangan daripada segi isi kandungan buku anda, genre, gaya penulisan, target pembaca, dan faktor-faktor lain untuk menembusi pasaran buku. Karya anda perlu mempunyai imej yang tersendiri untuk menarik perhatian para pembaca supaya mereka membeli buku anda.
Wallhua’lam.

Sunday, January 21, 2018

Kisah Imam Shafie dan Hakikat Pekerja Makan Gaji


“Diberitakan seorang lelaki datang menemui imam Shafie bagi mengadukan nasibnya yang hidup dalam penuh kesempitan. Beliau mendapat upah sebanyak 5 dirham bagi pekerjaannya. Duit gaji yang diterima itu tidak mencukupi. Peliknya, Imam Shafie tidak berkongsi idea supaya lelaki tersebut membuat kerja kedua, kerja separuh masa di tempat lain ataupun berhenti kerja, dan mencari kerja di tempat lain yang memberikan gaji lebih tinggi daripada 5 dirham.
Sebaliknya Imam Shafie menyuruh lelaki tersebut pergi menemui majikannya dan meminta supaya diturunkan gajinya kepada empat dirham sahaja. Beliau pergi menyampaikan arahan Imam Shafie itu walaupun dia bertambah keliru. Mengikut logik akal, sekiranya lima dirham tidak cukup, empat dirham lagilah tidak cukup.
Setelah beberapa ketika, lelaki tersebut datang semula bertemu dengan Imam Shafie dan menceritakan bahawa selepas majikannya membayar gaji sebanyak empat dirham, dia masih berada dalam kesempitan hidup, gaji empat dirham itu tidak membuatkan hidupnya bertambah baik.
Mendengar luahan lelaki itu buat kali kedua, Imam Shafie memerintahkan kepada lelaki itu untuk sekali lagi berjumpa dengan majikannya supaya mengurangkan satu dirham lagi dariapada gajinya menjadi tiga dirham. Jika kita sebagai manusia normal, mesti merasa pelik bagaimana Imam Shafie boleh mempunyai pemikiran yang bertentang dengan logik akal manusia normal, apabila memberi solusi untuk orang yang ada masalah ‘gaji tidak cukup’. Pada zaman ini, jika diminta berbuat begitu ada tak staf kerajaan mahupun swasta yang sanggup berjumpa dengan majikan untuk menurunkan gajinya?
Lelaki tersebut pergi sekali lagi berjumpa dengan majikannya untuk memohon dikurangkan gajinya kepada tiga dirham sahaja. Iaitu hampir 40 peratus kurang daripada gaji asal iaitu lima dirham.
Selepas seketika, beliau datang bertemu lagi dengan Imam Shafie dan menceritakan bahawa duit tiga dirham itu cukup untuk menampung semua keperluan hidupnya dan hidupnya menjadi lapang.
Lelaki itu diceritakan mahu mengetahui apakah rahsia di sebalik upah yang jauh lebih rendah itu yang menjadikan keperluannya cukup? Beliau bertanya kepada Imam Shafie kenapa ia berlaku seperti itu?
Imam Shafie menerangkan bahawa pekerjaan yang beliau lakukannya hanya berhak untuk menerima upah daripada tiga dirham. Ekstra dua dirham daripada gajinya sebelum itu telah mencabut keberkatan hartanya, kerana sudah bercampur dengan yang haram.
Justeru, Imam Shafie menyebut, “Dia kumpulkan yang haram dengan yang halal supaya ia menjadi banyak. Yang haram masuk ke dalam yang halal lalu merosakkan kesemuanya.”
Daripada kisah di atas, kita boleh merujuk kepada kisah hidup kita sama ada kesempitan yang kita alami itu disebabkan rezeki yang tidak cukup, ataupun ia sudah bercampur-aduk dengan yang halal dan yang haram. Mendapat dividen daripada akaun simpanan yang konvensional sudah cukup untuk menunjukkan ada harta haram yang sudah menyelinap masuk ke dalam kewangan kita.
Jika bekerja makan gaji, sama ada di sektor swasta ataupun kerajaan, perlu diingatkan supaya sepanjang pekerjaan, kita elakkan, minimumkan peluang dan ruang untuk kita menyalahgunakan hak majikan untuk keperluan peribadi kita semata-mata. Contohnya, mencetak pembayaran bil utiliti menggunakan komputer pejabat tanpa kebenaran daripada majikan. Membuat salinan buku fotokopi buku latihan anak-anak menggunakan mesin fotokopi pejabat dan banyak lagi.
Bagi yang pernah melakukan perbuatan tersebut sebelum ini, gantikan semula dengan membeli kertas A4, dakwat mesin cetak ataupun dakwat mesin cetak itu dengan nilai kertas A4 dan sebagainya. Jika ada menggunakan kenderaan pejabat untuk keperluan peribadi, ‘top up’ petrol ataupun diesel pada kenderaan pejabat itu bagi menggantikan apa yang telah kita gunakan. Sebaiknya lebihkan, kerana banyak kos lain juga terlibat, termasuk tayar menjadi semakin haus sedikit, kita juga mempercepatkan sedikit tarikh tukar minyak hitam di atas setiap kilometer semasa kenderaan itu bergerak untuk keperluan peribadi kita yang tidak halal dan tanpa kebenaran majikan.
Kita risau duit gaji yang besar, habis dan tidak cukup untuk menanggung pelbagai musibah yang sentiasa mengetuk pintu rumah kita. Baru minggu lepas kita masuk hospital, hari ini pula compressor kereta kita pula yang rosak. Dan sebentar tadi, isteri pula memaklumkan tangki air bawah bumbung bocor dan airnya sudah membasahi komputer riba dan televisyen rumah. Allah, bala apakah ini?
Duit kita sentiasa tidak cukup. Satu per satu musibah kunjung tiba tanpa memberi peluang untuk kita berehat.”
Dipetik daripada : Shamsuddin Kadir, Cashflow Untuk Lelaki.
Komen Saya :
Apabila membaca kisah Imam Shafie terasa kisah ini sebenarnya terkena dengan batang hidung sendiri. Imam Shafie meminta supaya lelaki yang sentiasa merasakan rezekinya tidak cukup supaya lelaki tersebut mengurangkan gajinya yang diterima daripada majikannya kerana itulah gajinya yang sepada dengan kerjanya itu.
Bagaimana pula dengan kita pada hari ini? Kisah ini tidak dapat dipisahkan daripada hakikat diri kita sendiri sebagai pekerja makan gaji. Bagaimana pula dengan pendapatan atau gaji kita yang naik dari tahun ke tahun sedangkan hakikatnya kerja yang dilakukan adalah sama sahaja? Oleh itu, tidak hairanlah pada hari ini bahawa pekerja kerajaan ataupun swasta sering terdedah dengan kemiskinan semasa disebabkan banyak membuat pinjaman bank dan tidak cukup sana sini.
Harta majikan adalah hak majikan dan bukan milik kita. Oleh itu, berhati-hatilah kita apabila kita menggunakan peralatan pejabat.
Adalah sukar bagi kita untuk meminta dengan majikan supaya memotong gaji kita apatah lagi untuk memohon supaya tiada kenaikan gaji tahunan buat diri kita sendiri. Oleh itu, jalan penyelesaiannya sudah tentu dengan jalan sedekah dan istighfar untuk menebus kesilapan kita sewaktu berada di tempat kerja dengan menerima gaji pada setiap bulan.
Wallhua’lam