Ramai orang ingin menjadikan membaca al-Quran sebagai amalan harian. Namun realitinya, bukan semua mampu istiqamah. Ada yang bersemangat selama beberapa hari, kemudian berhenti berminggu-minggu. Ada pula yang walaupun sibuk dengan urusan kerja dan keluarga, tetap mampu meluangkan sedikit masa setiap hari untuk membaca al-Quran.
Mengapa perkara ini berlaku?
Dalam Islam, para ulama sering menjelaskan bahawa setiap amalan soleh berlaku dengan taufik dan hidayah daripada Allah SWT. Ertinya, apabila seseorang dipermudahkan untuk sentiasa mendekati al-Quran, itu merupakan satu nikmat yang sangat besar daripada Allah. Ia bukan semata-mata kerana rajin atau mempunyai banyak masa.
Antara tanda yang boleh diperhatikan ialah seseorang itu sentiasa mempunyai kerinduan untuk membuka mushaf al-Quran. Walaupun hanya beberapa minit, hatinya terasa tidak lengkap jika sehari berlalu tanpa membaca kalam Allah. Rasa rindu ini bukan dipaksa, tetapi lahir secara semula jadi.
Selain itu, Allah mempermudahkan urusannya untuk bersama al-Quran. Kadangkala seseorang mempunyai jadual yang padat, namun tetap diberikan kesempatan membaca selepas Subuh, sebelum tidur atau ketika menunggu sesuatu urusan. Seolah-olah Allah membuka ruang dalam kehidupannya untuk al-Quran.
Satu lagi tanda ialah apabila seseorang berasa bersalah jika meninggalkan bacaan hariannya. Hatinya tidak tenang sehingga dia kembali membuka al-Quran. Perasaan ini menunjukkan bahawa hubungan antara dirinya dengan al-Quran semakin kuat.
Mereka yang istiqamah juga biasanya tidak berasa jemu. Walaupun membaca surah yang sama berulang kali, mereka tetap merasakan ada pengajaran baharu. Inilah keistimewaan al-Quran; semakin dibaca, semakin banyak hikmah yang ditemui.
Di samping itu, seseorang yang dekat dengan al-Quran akan terdorong untuk memahami maknanya. Dia bukan sekadar mengejar jumlah halaman atau bilangan khatam, bahkan ingin mengetahui apakah mesej Allah yang terkandung dalam ayat-ayat yang dibacanya.
Yang lebih penting, membaca al-Quran mula menjadi satu keperluan, bukan lagi satu beban. Jika sehari tidak membaca, dia akan merasakan ada sesuatu yang hilang daripada rutinnya.
Walau bagaimanapun, kita tidak boleh membuat kesimpulan bahawa setiap orang yang istiqamah membaca al-Quran pasti merupakan "orang pilihan Allah" dalam pengertian yang khusus. Apa yang boleh kita katakan ialah istiqamah dalam membaca al-Quran merupakan satu bentuk taufik dan nikmat yang sangat besar daripada Allah SWT. Oleh itu, apabila Allah membuka hati seseorang untuk sentiasa membaca kitab-Nya, hendaklah dia mensyukuri nikmat tersebut dan memohon agar Allah terus mengekalkan istiqamah itu hingga ke akhir hayat.
Akhirnya, ukuran sebenar bukanlah berapa kali seseorang berjaya khatam al-Quran, tetapi sejauh mana dia terus dipimpin oleh Allah untuk kembali kepada al-Quran setiap hari. Jika hari ini Allah masih menggerakkan hati kita untuk membuka mushaf walaupun hanya beberapa ayat, itu sudah merupakan satu nikmat yang tidak ternilai. Semoga Allah tidak menarik nikmat tersebut daripada kita dan menjadikan al-Quran sebagai teman setia sepanjang kehidupan.
"Ya Allah, jadikanlah al-Quran penawar hati kami, cahaya dada kami, penghilang kesedihan kami dan pembimbing kami menuju keredhaan-Mu."
Wallhua’lam.
https://wankamarul701.blogspot.com
No comments:
Post a Comment